Blog

Verborgen schoonheid

Is roest op een bouwcontainer zomaar verweerde rotzooi? Is rommel op het aanrecht echt alleen maar overbodig? En vlekken op meterkastje?

Ik vind het een uitdaging om juist daarin schoonheid te ontdekken en die dan zo mooi mogelijk te laten zien. Na detailfoto’s en bewerkingen ontstaan afbeeldingen waarin het verweerde zich toont in abstracte vormen, kleuren en lijnen. De textuur van het materiaal gaat spreken. Het voorbij krijgt een nieuw leven.

In deze tentoonstelling ontdek je hoe die schoonheid in het alledaagse verborgen zit en wat daaruit nog kan ontstaan. Veel kijkplezier!

Klikken, klaar?

Eén zestigste van een seconde. Dan is een foto gemaakt. In deze tentoonstelling zijn 21 werken te zien. Dan zou deze tentoonstelling binnen de minuut gemaakt zijn.
Nou, vergeet het maar. Geen enkele fotograaf maakt meerdere tentoonstellingswerken achter elkaar. Als er na een dag klikken een of twee goede bij zitten, ben je al blij. De rest maak je om tot bij die toppers uit te komen.
Dan komt het bewerken. Verslavend leuk om te doen en weer verdwijnen er veel in de prullenbak. Het lijken wel kikkervisjes, die foto’s. Onnoemelijk veel aan de start en bij de finish nog maar een paar over.

In de vitrinekast op de tentoonstelling zie je van een paar werken aan de muur hoe ze tot stand zijn gekomen. En je wordt zelf uitgenodigd om ook eens te speuren naar details waar het moois nog in verborgen zit. 

 

Hoe zou Rietveld het vinden?

Eind jaren 50 krijgt Rietveld van de gemeente Amersfoort de opdracht om een tentoonstellingsruimte te ontwerpen. Van Rietveld had het na een paar jaar weer afgebroken mogen worden. Gelukkig voor ons is dat niet gebeurd.
ziet het paviljoen eruit als typische Rietveld: vierkant en functioneel. De grote raampartijen vallen op.

Als je binnenkomt, zie je pas goed goed mooi dat werkt. Van overal wervelt het licht naar binnen. In de hele ruimte wordt gespeeld met binnen buiten, alsof je een slakkenhuis in- en uitloopt.

Bij de inrichting van de binnenruimte springen nu eens niet de kleuren blauw, rood en geel eruit. De grijs-witte stenen tekenen voor een serene sfeer. 

In het paviljoen zijn nu allerlei activiteiten rondom fotografie en andere beeldcultuur. Een eerdere exposant liet zich ontvallen dat Rietveld blij zou worden met zoveel moois in zijn paviljoen. Hoe zou hij naar deze tentoonstellingen kijken? 

Roman in dundruk

 

Roman in dundruk? Ja, zo typeert dichter Henk de Klerck ‘Beelden die spreken’ op de Kunstavond in Hoogland. Elke keer als hij naar de foto’s kijkt, ontdekt hij nieuwe lagen. Er komen als vanzelf romanfiguren tevoorschijn en daarna hele verhalen. In dit blogbericht staan foto’s waar verhalen in verstopt zitten. Ga jij dat schrijven? Veel plezier!

 

 

 

 

 

 

 

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

2019: Artist in residency Italië

In ‘t donker kruipen we tegen de stijle rots omhoog. Gaan we wel naar Belforte del Chienti? Nergens is een teken van leven. Ja, toch, enkele huizen en een vrouw die haar hondje uitlaat. Palazzo Bonfransceschi. Ja, ze weet waar dat is. Ach, ze loopt wel even mee.
Ze wijst naar een oude houten poort. Nog voor we uit de auto zijn, zwaait die open en komen Alfonso en Eliza naar buiten We zijn gearriveerd. Mijn residency, de prijs voor de eerste plaats in Ventipertrenta 2018,  is begonnen!

En dan volgt een week vol kunst, verhalen,

(meer…)